جنت و کوثری نبود اگر نبود فاطـــمه                 احمد وحیـدری نــبود اگر نبود فاطـمه
فاطمه ای که پیک حق به او سلام می کند        ادای ذکــر نام او به احتــرام می کند
کسی که پیش پای وی پدر قیــام می کند          بر درخانه اش سلام به صبح و شام می کند
ادب ببین که خانه اش برده سبب ز طور هم       حیا ببین که پوشد او چهره خود زکور هم
مزرعه عــفاف را ز اشـک آب داده ای                 به بانوان ز شرم خود درس حجاب داده ای
فاطمه ای تو بازگو فلــسفه حیــات را                 ساخت جد وجهــدتو سفینه النجات را
زنده نگاه داشــتی واتــوالــزکاه را                      حی الی الصلوه را حـــی الی فلاح را  
فکر کــسی نمی رسد به ساحت جلال او            جلال حق جـلال او جمال حق جمــال او
تربیت ســـلالـه اش نمــونه کمال او                     درود حق براو وبـاب و مام وزوج وآل او
که هستی جــهانیان بوده ز بود و هستشان        نظام ملک خویش را داده خدا به دستشان